حسين بن معين الدين الميبدي ( مترجم : زمانى )

41

ديوان أمير المؤمنين ( ع )

تو پناه آورده رحم كن . 52 - اى صاحب شرف من به تو تكيه كرده‌ام ، خوشا بحال كسى كه تو اربابش باشى . اى نور رخت چراغ هر درويشى * وى داغ غمت مرهم هر دل ريشى جز روى تو نيست قبله هر كيشى * بخشاى به حال بىكسى ، بىخويشى 53 - خوشا بحال كسى كه ( از گناهانش ) پشيمان است وشب‌زنده‌دار وبه خداى نيرومند سختيهاى خود را عرضه مىكند . 54 - بيش از عشق به مولاي خود نه مرضى دارد ونه دردى ( وبه خاطر اين عشق ، شب مىسوزد ) 55 - وقتي در تاريكى با خدا زمزمه مىكند ، خدا پاسخ أو را مىدهد سپس وى را مىپذيرد . خوشوقت كسى كه شد پشيمان ز گناه * بىخوابى درد اوست از شوق اللّه در خلوت تاريك كه حقّ را خواند * لبيك بگوش جان أو يابد راه 56 - ( خدا به چنين بنده‌اى مىگويد ) آي بندهء من تو كه زير چتر حمايت من هستى از من درخواست كردى وهرچه گفتى من آن را شنيدم . 57 - صداى تو را فرشتگانم دوست دارند بشنوند ، اينك گناهت را بخشيدم . 58 - در بهشت جاويدان هرآنچه بخواهى موجود است « 1 » خوشا آن بهشت أو ، خوشا آن بهشت أو بازهم خوشا بهشت أو . 59 - بدون وحشت وترس از من تقاضا كن وبيم نداشته باش كه من خداى

--> ( 1 ) - سوره زخرف آية 71 « فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ »